தேவனுக்குச் சரியான பலியைச் செலுத்துவதற்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என்று ஆபேலுக்கு எப்படித் தெரிந்தது? ​

ஒரு உண்மையான விசுவாசிக்கு ஆவியானவராInternal க்கும் வெளிப்பாட்டின் முக்கியத்துவத்தை ஒருபோதும் குறைத்து மதிப்பிட முடியாது. நீங்கள் உணருவதைக் காட்டிலும் வெளிப்பாடு உங்களுக்கு அதிக அர்த்தமுள்ளதாக இருக்கிறது. இப்போது நான் இந்த வெளிப்படுத்தின விசேஷ புஸ்தகத்தையும் உங்களையும் பற்றி பேசவில்லை. நான் எல்லா வெளிப்பாட்டையும் பற்றி பேசுகிறேன். இது சபைக்கு மிகவும் முக்கியமானது. மத்தேயு 16-ல் இயேசு சீஷர்களிடம் இந்தக் கேள்வியைக் கேட்டது உங்களுக்கு நினைவிருக்கிறதா,

"

மனுஷகுமாரனாகிய என்னை ஜனங்கள் யார் என்று சொல்லுகிறார்கள்?

அதற்கு அவர்கள்: சிலர் உம்மை யோவான் ஸ்நானகன் என்றும், சிலர் எலியா என்றும், மற்றவர்கள் எரேமியா அல்லது தீர்க்கதரிசிகளில் ஒருவர் என்றும் சொல்லுகிறார்கள் என்றார்கள்.

அவர்: நீங்கள் என்னை யார் என்று சொல்லுகிறீர்கள் என்று கேட்டார்.

சீமோன் பேதுரு பிரதியுத்தரமாக: நீர் ஜீவனுள்ள தேவனுடைய குமாரனாகிய கிறிஸ்து என்றான்.

இயேசு அவனுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: யோனாவின் குமாரனாகிய சீமோனே, நீ பாக்கியவான்; மாம்சமும் இரத்தமும் இதை உனக்கு வெளிப்படுத்தவில்லை, பரலோகத்திலிருக்கிற என் பிதா இதை உனக்கு வெளிப்படுத்தினார்.

மேலும் நான் உனக்குச் சொல்லுகிறேன், நீ பேதுருவாய் இருக்கிறாய், இந்தக்கன்மலையின்மேல் என் சபையைக் கட்டுவேன்; பாதாளத்தின் வாசல்கள் அதை மேற்கொள்வதில்லை.

"

ரோமன் கத்தோலிக்கர்கள் சபை பேதுருவின் மேல் கட்டப்பட்டிருப்பதாகக் கூறுகிறார்கள். அது உண்மையிலேயே மாம்சத்திற்குரியது. கர்த்தராகிய இயேசுவை மறுதலித்து, அதைச் செய்யும்போது சபித்த அத்தனை நிலையற்ற ஒரு மனுஷன் மேல் தேவன் எப்படித் தன் சபையைக் கட்ட முடியும்? பாவத்தில் பிறந்த எந்தவொரு மனிதன் மேலும் தேவன் தன் சபையைக் கட்ட முடியாது. மேலும் அந்த இடத்தில் தேவன் நிலத்தைப் பரிசுத்தப்படுத்தியது போல, அங்கு கிடந்த ஏதோ ஒரு கல் அது அல்ல. புரோட்டஸ்டாண்டுகள் சொல்வது போல் சபை இயேசுவின் மேல் கட்டப்பட்டதும் அல்ல. அது வெளிப்பாடு (REVELATION). அது எழுதப்பட்டபடியே வாசியுங்கள்: "மாம்சமும் இரத்தமும் இதை உனக்கு வெளிப்படுத்தவில்லை, என் பிதாவே இதை வெளிப்படுத்தினார், இந்தக்கன்மலையின்மேல் (வெளிப்பாட்டின்மேல்) என் சபையைக் கட்டுவேன்:" சபை வெளிப்பாட்டின் மேல், "கர்த்தர் உரைக்கிறார்" என்பதின் மேல் கட்டப்பட்டுள்ளது.

தேவனுக்குச் சரியான பலியைச் செலுத்துவதற்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என்று ஆபேலுக்கு எப்படித் தெரிந்தது? விசுவாசத்தினாலே அவன் இரத்தத்தைப் பற்றிய வெளிப்பாட்டைப் பெற்றான். காயீனுக்கு அப்படிப்பட்ட வெளிப்பாடு கிடைக்கவில்லை (அவனுக்குக் கட்டளை இருந்தபோதிலும்), அதனால் அவனால் சரியான பலியைச் செலுத்த முடியவில்லை. தேவனிடமிருந்து வந்த வெளிப்பாடுதான் வித்தியாசத்தை ஏற்படுத்தி ஆபேலுக்கு நித்திய ஜீவனைக் கொடுத்தது. இப்போது போதகர் சொல்வதையோ அல்லது வேதாகமக் கல்லூரி கற்பிப்பதையோ நீங்கள் எடுத்துக் கொள்ளலாம், அது உங்களுக்கு எவ்வளவு சரளமாக கற்பிக்கப்பட்டாலும், இயேசுவே கிறிஸ்து என்றும், இரத்தமே உங்களைச் சுத்திகரிக்கிறது என்றும், தேவனே உங்களுடைய இரட்சகர் என்றும் தேவன் உங்களுக்கு வெளிப்படுத்தும் வரை, உங்களுக்கு ஒருபோதும் நித்திய ஜீவன் இருக்காது. ஆவிக்குரிய வெளிப்பாடுதான் அதைச் செய்கிறது.